ما نيز جايز نباشد ، پس چه فرقى ميان عوام ما و عوام يهود وجود دارد ؟ حضرت فرمودند : ميان عوام ما و عوام يهود از جهتى فرق و از جهتى تساوى وجود دارد ، امّا از آن حيثى كه با هم متساوىاند اين است كه : حق تعالى عوام ما را به واسطهء تقليد از علماء مورد مذمت قرار داد ، همان‌طورىكه عوام يهود را به واسطهء تقليد از علمائشان ملامت فرموده است . و امّا از آن حيث و جهتى كه با هم فرق دارند ، خداوند ايشان را مذمت نفرموده است . سائل ( و يا راوى ) عرض كرد : اى فرزند پيامبر ، اين جهت را نيز براى من بيان بفرمائيد . حضرت فرمودند : عوام يهود علمائشان را به دروغ‌گوئى آشكار و خوردن مال حرام و رشوه و تغيير دادن احكام از صورت اصلى خود ، به واسطهء شفاعت‌ها و خويشاوندىها و سازش‌ها شناخته بودند و مىدانستند كه ايشان داراى تعصّب شديدى بوده كه به واسطهء آن دينشان را تغيير مىدهند ، و وقتى تعصب مىورزند حقوق كسى را كه اين عصبيت بر عليه او واقع شده از بين برده و به كسى كه اين امر به نفع وى صورت گرفته ، با اينكه استحقاق ندارد ، چيزى را كه حق وى نيست به او اعطاء مىنمايند ، مال ديگران را به ايشان سپرده ، به خاطر ايشان به ديگران ستم مىكنند و همچنين مىدانستند كه ارتكاب محرّمات براى علمائشان امرى عرفى است و با شناخت قلبى پى برده بودند كه مرتكب چنين اعمالى فاسق است ، و محال است كه به پيامبر خدا و واسطه‌هاى ميان مردم و حق تعالى سخن راست بگويند . بدين خاطر خداى تعالى به خاطر تقليدى كه ايشان از افرادى كه پيش آنها چنين شناخته شده بودند و مىدانستند كه نبايد خبر آنها را پذيرفت و جايز نيست كه كلامشان را تصديق نمود و عمل كردن به اخبارى كه به گوش آنها مىرسانند درست نيست و همچنين مطلع بودند كه راجع به پيامبر اكرم و حقانيّت شريعت ايشان واجب است كه خود تحقيق نمايند و به ملاحظه اينكه ادلّه و معجزات پيامبر واضح‌تر و روشن‌تر از آن است كه بر آنها مخفى و پنهان بماند ، به نحوى كه اگر خود درصدد تحقيق و تجسّس برآيند ، هرگز حق از نظر ايشان مخفى نمانده و امر ظاهر و آشكار مىشود ، مذمت آنها را نموده و فرموده : شما كه علماى خويش را اين‌طور شناخته‌ايد و حجّت برايتان تمام شده است ، چرا از آنها تقليد كرده و دروغ‌ها و جعليّات آنها را مىپذيريد .